A vritò
NV |
Sta pàgina l'è scrita in nuvaize, inta variante da Val Burbaia |
A vritò (cmè ch’u gh’ò da fò in zunottu pe spuzòse.)
Quande a nötte a saia imbrün-a
Dré dai munti u spounta a lün-a.
Si zunotti i gh’an in gran da fò
A ndò in serca d’in scusò.
O bei zuni chi stai a dré ai fossi
E chi’v parlai d’amù cumóssi,
Si vrai stòme un pó a ascultò,
Na bela cansón mi a vöiu cantò.
Zà l’è a móda di sti anni,
Tütte fabriche e inganni
In ta bucca i s’ dan u rusètu
Ch'i pò i röghe d’in carètu,
Grandi e grósse u i fò u Segnù,
Bianche e russe i s’ fan da lù.
Si vrai fò na cósa bela,
Ndai a spuzò na veduvela.
Ei prim giurnu l’è tütta grasciusa e bela,
Ma u secundu giurnu a cmeinsa a dì:
“Quel bunanma l’ea mei che tì”,
E u tersu giurnu a diza 'ncù:
“Quel bunanma u sarò ‘nseme au Segnù”.
Se i spuzai na dóna grassa,
Per vuiòtri l’è n’imbarassa,
Se i la pórti un pó a pasegiò,
Le l’è stanca, a s' vö setò.
“Pian Tugnin, che mi a són stanca,
Setèmse in pó in tissa bela banca”
E se a fò tantu ‘d pusò ei cü,
U n’ gh’è pü d’santi a fòla stò sü.
Ma s'l’è mògra, póvra fia,
L'è u ritrattu dl’agunia,
Quadra in sima, quadra in fundu,
Sainsa mancu in pó d’rutundu,
E s'i vraisi in pó splisgòla,
I n' sai mancu ‘nde ciapòla.
Se i v’cataisi in òzi soppu,
O in cavòlu ch’u n’ pö ndò,
I gh’ai ncù taimpu öttu giurni pe ndòlu a cambiò
Ma ncu a dóna n’è mia csi,
Ch’a sia stórta, ch’a sia dritta,
U bzögna ch'i v’la tegni per tütta a vitta.