Sâta a-o contegnûo

Albingaunum

Sta pagina chi a l'è scrita in arbenganese
Da Wikipedia
(Rindirisòu da Albingauno)
AR
 Sta pagina chi a l'è scrita in arbenganese sitadìn

Albingaunum a l'é(r)a ina sitè rumâna cun dignitè de municipium, cumpresa, dai tèmpi de l'Augüstu, inta Regio IX Liguria e fundâ dai rumèi inti ànni 90-80 primma de Cristu a pià u pòstu de l'antìga capitâle di Ligü(r)i Ingauni, Albium Ingaunum, vegnüa cu'i seculi a mudèrna sitè d'Arbenga.

Cu'a cunquista rumâna de tère di Ingauni, cumpìa dau cunsu(r)e Lucius Aemilius Paullus du 181 a.C., i invaxùi i n'han piàu ascì a capitâle, l'oppidum de Albium Ingaunum, daa pusisiùn ch'a nu l'è ancù gua(r)i cè(r)a e che de prubabile u se truvava in sciu briccu du Munte o, se nù, zà inta Ciâna, fòscia intu scitu da sitè d'ancöi. A ògni moddu, da quellu mumèntu u nu gh'è de nutissie stò(r)iche ch'e fassen de mensiùi aa sò rifundasiùn cumme Albingaunum, sitè vusciüa dai rumèi in sce zine da Sènta, cu'e pôche infurmasiùi a dispusisiùn ch'e ne vegnen numma che da l'archeulugìa[1].

Dai livélli ciü antìghi di scâvi in Arbenga Veggia u pà defèti che Albingaunum a secce stèta fundâ aa fìn du II seculu primma de Cristu, inti ànni 90-80 a.C., mèntre e sò primme mü(r)aje sitadìne e sa(r)ean de pôcu ciü mudèrne, datèi a l'80-70 a.C. A ògni moddu, u l'è puscibile che intu scitu da sitè rumâna u se ghe truvesse zà in campu rumàn fètu sübitu dòppu da cunquista di Ingauni, dund'u se sa(r)ea svilüpâ ciü tardi Albingaunum, da lucalisâ int'ina parte d'Arbenga Veggia ch'a nu sa(r)ea ancù stèta stüdiâ[2].

Tèmpi di rumèi

[modìfica | modìfica wikitèsto]
Detaju da Tabula Peutingeriana cun, in scia mancina, Albingauno

Cu'a Lex Pompeia de l'89 a.C., aa fìn da cuscì dìta guèra suciâle, aa sitè u gh'è dev'êsse zà stètu cuncessu u ius Latii mèntre, de prubabile, ai tèmpi du Césa(r)e u remunta u ricunuscimèntu da sitadinansa rumâna e d'in statüu münicipâle, pe' rivà cuscì a l'intrega partecipasiùn au stàttu rumàn. Cu'a custitusiùn a municipium, a sitè a l'è stèta iscrìta aa gens Publilia, cu'e iscrisiùi ch'e se ghe rife(r)iscen, truvèi tantu in Arbenga che intu rèstu de l'Ingaunia, ch'e l'han permissu ina recustrusiùn du terito(r)iu arbenganese, ch'u curispundeva grossu moddu a quellu di Ligü(r)i Ingauni e di Muntâni, cun di cunfìn ch'i sun stèti repièi pe'a diocexi ingauna. Cun l'urganisasiùn aministratìva vusciüa da l'Augüstu, u municipium d'Albingaunum u l'è stètu asegnàu aa Regio IX Liguria[3][4][5].

Fra e pôche testimunianse d'alantu(r)a ch'e parlen d'Albingaunum u se pò regurdà u Tacitu, ch'u fà ina mensiùn d'Arbenga, a primma cunusciüa dund'a secce dìta municipium, inte l'ambitu di scuntri fra Utùn e Vitèlliu pe' vegnì impe(r)atû aa morte du Ne(r)ùn e du Galba: de precisu, dòppu da bataja de Forum Julii, i òmmi du Vitèlliu i se sun reti(r)èi in Antipolis, ancöi Antibes, mèntre quelli de l'Utùn i l'han truvàu de repa(r)u pròpiu in Arbenga. Du I seculu e ghe sun ascì de iscrisiùi ch'e cuntegnen di rimandi a l'urganisasiùn du municipium, mensunandune e càreghe sitadìne. Fra de ste lì, che pe'u ciü e curispunden a quelle inti âtri municìpi de l'epuca, i se ponen rigurdà i quattru âti magistrèi ch'i guvernavan a sitè, dui quattuorviri cun puteri inta giüstissia e dui aediles ch'i gh'axevan de funsiùi in mate(r)ia d'urdine pübbricu, de cumèrci e de travài pübbrichi. Dapöi, e se trövan de mensiùi du prefèttu, ch'u piava a càrega di quattuorviri in sò mancansa e du questû, respunsabile de sustanse siviche, ciü che du cunseju sitadìn, l'ordo decurionum, cu'a burghesia ingauna lì riünìa ch'a ghe numinava i magistrèi da sitè. De ciü, i ghe sun ancù di rife(r)imènti ae figü(r)e religiuse di flamines, de flaminicae e du cunseju di augustales; a ògni moddu a ciü parte da pupulasiùn a se cumpuneva da plebs urbana, furmâ da òmmi pove(r)i, libèrti e scciavi[6][7].

E testimunianse archeulogiche da primma etè de l'impe(r)u, ciü ricche de quelle scrìte, e fan pröa du grande svilüppu ch'u l'ha interesàu a sitè, tantu che inta segunda mitè du I seculu i sun stèti frabichèi pa(r)eggi munümènti fünebri in sce vìe a setentriùn e a meridiùn d'Albingaunum, cumprese dau 13 a.C. intu percursu da Via Julia Augusta. Dapöi, a quelli tèmpi i remuntan dui di pôchi edifissi pübbrichi truvèi inta sitè, ch'i sun a grande custrusiùn a ambulacrum a punènte de mü(r)aje e in campus pe'e pratiche spurtive, dunàu da in quattuorvirum aa sitè. Fra u II seculu e l'imprinsippiu du III i sun stèti ti(r)èi sciü l'anfiteâtru, l'acquedòttu e e tèrme, duvèrte de prubabile ai tèmpi du Ca(r)acalla, ch'a gh'è stèta dedicâ ina targa daa plebs ingauna, du 214. U svilüppu da sitè u l'ha interesàu ascì u rèstu da Ciâna che, dae testimunianse inti tupònimi e daa descuvèrta de ruìne d'ina villa a Lüxignàn, a dev'êsse stèta interesâ da in gran sfrütamèntu pe' l'agricultü(r)a[8].

De pa(r)eggi de sti travài u se tröva mensiùn inte targhe ch'e regòrdan i intervènti de benefatùi, cumpresi di senatùi e di persunaggi de cuntu cumme u M. Vale(r)iu Braduaniu Màuricu, ch'u l'è intervegnüu inta custrusiùn de tèrme, u Q. Vibiu Egnassiu Sulpiciu Priscu, ch'u e l'ha finìe, e in senatû, prucunsu(r)e de l'Acaia, ch'u l'ha cumandàu di travài pe'a scistemasiùn idraulica da sitè, scibèn ch'u nu se ne secce sarvàu u numme[6]. De ciü, fra i persunaggi ch'i l'han segnàu a sto(r)ia d'Albingaunum u se pò ancù regurdà u Proculu, in riccu prupieta(r)iu de tère ch'u l'é(r)a vegnüu gene(r)âle e che, du 280, u l'é(r)a stètu numinàu cumme impe(r)atû dae sò trüppe, vegnindu aa fìn batüu inti scuntri cun Prôbu, l'impe(r)atû legìttimu[9][10].

Inti ürtimi tèmpi de l'impe(r)u, u III seculu u dev'êsse ancù stètu in mumèntu de pâxe: a frunte d'ina mancansa tòstu cumplêta de testimunianse stò(r)iche, dai scâvi u nu pà defèti che a sitè a l'agge patìu di grossi intervènti. Pe' cuntru, dau IV seculu i sun stèti truvèi in sci burdi d'Arbenga Veggia i segni de quarche derucamèntu d'edifissiu e de sò recustrusiùn, sènsa che pe(r)ò u se pòsse parlà cun segü(r)essa d'in mumèntu de crìsi, cumm'u gh'è stètu intu seculu de dòppu[9].

Da Albingaunum a Arbenga

[modìfica | modìfica wikitèsto]

Cu'e invaxùi di barba(r)i a sitè d'Albingaunum a l'ha patìu a l'imprinsippiu du V seculu in gran sachezzu da parte di Vixigôti, ch'u l'ha purtàu a ina riurganisasiùn da Rive(r)a e aa recustrusiùn d'Arbenga pe' intervèntu du gene(r)âle Flaviu Custansu, pöi vegnüu fina impe(r)atû. Sti travài, cumensèi du 417 e ch'u se ne tröva de mensiùn tantu int'ina targa dedicâ au Flaviu Custansu, cunservâ intu Palàssiu Còsta-Du Carettu, che int'in tòccu du De reditu suo du Rütiliu Claudiu Namasiàn, i trövan in parte de cunfèrme ascì dai scâvi inta sitè. Intu detaju, a Albingaunum a l'é(r)a vegnüa in impurtante scitu strategicu intu punènte de l'impe(r)u, e pe' stu fètu e ne sun stète rangièi e mü(r)aje, mèntre e custrusiùi au de fö(r)a da sènta e sun finìe in abandùn. Ste lì e sun stète repièi cumme campusanti e sciti sâcri pe'a religiùn cristiâna, ch'a s'é(r)a intu mèntre spantegâ fra i sò abitanti, tantu che du V seculu a gh'è ascì a primma mensiùn d'ün di veschi da sitè, u Quinsiu[11][12][13].

Finìa a parèntexi di ostrugôti, Arbenga a l'è passâ pe' tòstu in seculu inta Provincia Maritima Italorum bizantìna, vegnindune in impurtante sèntru d'aministrasiùn, sêde d'in sò magistràu sivìle e militâre, cu'e pôche testimunianse da l'archeulugìa ch'e fan pröa da cuntinuasiùn di tràffeghi cu'u Levante e u setentriùn de l'Africa. A l'ürtimu, a sitè a l'è dunca intrâ inte l'etè de mezzu in moddu dramaticu, cu'a cunquista e u sachezzu da parte di Lungubardi du Rota(r)i ch'u n'ha fètu pèrde pe' pa(r)eggi ànni l'impurtansa e e funsiùi aministratìve che Arbenga a gh'axeva avüu pe' de lungu[14][15][16].

Scâvi de Albingaunum

[modìfica | modìfica wikitèsto]
L'anfiteâtru rumàn aa fìn di scâvi du Lamboglia, inti ànni '30

L'interesse pe'u passàu rumàn d'Arbenga u l'ha cumensàu a svilüpâse inta segunda mitè du Sinquesèntu, ciü o mênu in seculu ciü tardi che inte âtre sitè da mèxima u(r)igine, cu'u primmu persunaggiu ch'u n'ha stüdiàu l'antighitè ch'u l'è stètu u fràtte dumenicàn Gio Giacomo Salomonio. Vellu, priû du cunvèntu de San Dumenegu, ciü che interesâse ae scritü(r)e antìghe ch'e parlan da sitè u s'è dètu da fâ ascì pe' sarvâne e stüdiâne e testimunianse archeulogiche, mettendune asemme ina culesiùn cun quantu truvàu inti scâvi du 1553 pe' frabicâ e növe mü(r)aje. Fra de ste lì, u l'ha sarvàu l'impurtante targa du 214 dedicâ au Ca(r)acalla daa plebs ingauna, ancöi scentâ ma dau tèstu cunusciüu grassie aa trascrisiùn fèta dau fràtte. Grassie ascì au travaju du Salomonio, dau Seisèntu u gh'è stètu de l'interesse da nubiltè arbenganese pe'e antighitè rumâne, scibèn che pe'u ciü u l'andaxeva vèrsu l'acàttu e l'impurtasiùn de scultü(r)e antìghe o de güstu antìgu da âtre sitè[17].

I stüddi du Salomonio i sun stèti purtèi avanti da l'Alessandro Còsta, priû e abâte du munastê de l'Ìsu(r)a, ch'u l'ha fètu trascrìve e memo(r)ie du fràtte dumenicàn, integrandule cu'e növe descuvèrte. Dapöi a gh'è stèta a descuvèrta de de tumbe rumâne cu'a custrusiùn du santua(r)iu de Puntelungu, stüdièi dau Nicolò Maria D'Aste, mèntre, de l'Öttusèntu i sun sciurtìi i primmi libbri in sce antighitè d'Arbenga, ch'i l'han recampàu pe'a primma votta e cunuscènse d'alantu(r)a in scia sitè. Intu detaju, i se ponen regurdà u libbru du Giuseppe Cottalasso du 1820, quelli du Domenico Navone e du Girolamo Rossi da fìn de l'Öttusèntu e ancù i stüddi du Giovanni Battista Spotorno e de l'Angelo Sanguineti in sce iscrisiùi rumâne d'Arbenga[18].

I stüddi ciü mudèrni in sce pôche ruìne d'Albingaunum i sun cumensèi cu'i intervènti de l'Alfredo d'Andrade, diretû de l'ufissiu pe'a cunservasiùn di munümènti du Piemunte e da Ligü(r)ia, ch'u l'ha fètu recustruì u Pilùn e pià i primmi rilevamènti du cumplessu de tèrme, scampàu ai travài pe' largâ e zine da Sènta. A ògni moddu, di scâvi mudèrni e scistematichi i sun rivèi survetüttu cu'e campagne du Nino Lamboglia che, pe'i quarant'ànni e ciü da sò ativitè, u l'ha stüdiàu tòstu tütte e ruìne d'Albingaunum cunusciüe au dì d'ancöi. Fra i scâvi inandièi a partì dai ànni '30 i se ponen dunca regurdà, inte l'urdine, quelli aa necròpuli a meridiùn da sitè, a l'anfiteâtru e au cumplessu de San Calòcciu, e pöi i scâvi d'avanguardia au rèlittu da nâve rumâna "A", i intervènti a custrusiùi ciü medievâli e, inti ànni '50, i primmi scâvi in Arbenga Veggia, che, fra l'âtru, i l'han fètu descruvì in tòccu de mü(r)aje sitadìne. Fra e ürtime descuvèrte e ghe sun stète ancù quelle d'ina pursiùn da Via Julia Augusta, fèta du 1994, da necròpuli a setentriùn da sitè e da villa rumâna de Lüxignàn, cun tütta st'ativitè, che u(r)amài a và avanti da tòstu in seculu, ch'a l'ha purtàu aa fundasiùn de istitusiùi dedichèi aa prumusiùn de l'impurtante patrimôniu rumàn d'Arbenga, cumme u Müseu Navâle Rumàn e u Müseu Sivicu[19].

Ciànta tupunumàstica d'Arbenga Veggia, cu'a réa de caruggi ch'a ne duve(r)ea vegnì drìta da l'impiantu da sitè rumâna

A strutü(r)a da sitè d'Albingaunum a nu l'è gua(r)i cunusciüa intu detaju, scicumme che a pusisiùn da sitè medievâle e mudèrna in simma a quella rumâna, asemme aa presènsa d'in gran depòxitu d'ègua sututèra, e nu l'han permissu di scâvi estesi in Arbenga Veggia, ma numma che di stüddi ciü picìn fèti inte l'ucaxùn d'âtri travài. Fra de sti lì, i scâvi du Lamboglia inti canti de süd-èst e de süd-ovest da sitè, fèti du 1955-56, i l'han pe(r)ò cunsentìu de pruà ina precisa curispundènsa de mü(r)aje sitadìne pe' tütta a sò sto(r)ia, da quelle di tèmpi da Repübbrica Rumâna truvèi a quattru metri sutt'au livéllu du terén fìn a quelle du Sinquesèntu. Lì u s'è descuvèrtu ascì che, inti tèmpi de pâxe du I-III seculu, ste mü(r)aje e l'é(r)an stète cacièi zü pe' fâghe de növe custrusiùi, cu'a sitè ch'a s'é(r)a estesa inta ciâna vixìna mênu che vèrsu levante, dunde alantu(r)a a se faciâva drìta in sciu mâ[20].

Pe'i àssi ciü impurtanti da sitè, scibèn ch'u manche de cunfèrma archeulogica, a pà tòstu segü(r)a a curispundènsa da vìa de Medaje d'Ò(r)u cu'u càrdu màscimu, scicumme ch'a l'è in cuntinuasiùn drìta du viâle de Puntelungu, che pe' cuntru u n'è stètu pruàu a curispundènsa cun l'antìga Via Julia Augusta. De cuntru u gh'è quarche prublema de ciü cun l'identificasiùn de l'àsse de Vìa D'Aste-Vìa Ricci cu'u decümàn màscimu, scicumme che, vèrsu punènte, u sa(r)ea stètu tapàu da ina grande custrusiùn a üsu pübbricu truvâ du '71 sübitu fö(r)a de mü(r)aje. Pròpiu in scia cruxe(r)a fra u càrdu e decümàn, pe' cuntu d'ina teurìa, u puxeva truvâse u fò(r)u da sitè, ma pe'u mumèntu u nu gh'è de pröe da sò pusisiùn[21][22][23].

Drentu de mü(r)aje, a réa de vìe e de viöi ch'a traversava a sitè a duveva curispunde, armenu in parte, a quella d'ancöi, dètu che i rèsti de custrusiùi antìghe i g'han in urientamèntu tòstu pa(r)eggiu a quelle vegnüe de dòppu. Mi(r)andu aa cianta urtugunâle d'Arbenga Veggia, u Lamboglia u l'ha fètu a primma prupòsta de recustruì a strutü(r)a d'Albingaunum cumme quella d'in castrum, ch'i l'é(r)an traversèi da ina réa de stradde perpendiculâri. Intu detaju, u studiusu u l'ha fètu due prupòste in scia strutü(r)a da sitè: a primma a l'è quella da presènsa d'in grande isulàu au sèntru da sitè, determinàu dai àssi de Vìa Oddu e de Vìa Rumma, du tüttu paralêli au càrdu e au decümàn màscimu. Repiandu a furma de stu lì, u se pu(r)ea dunca truvà ina spartisiùn da sitè inte duzze blòcchi tòstu pa(r)eggi fra de liâtri, marchèi da de vìe che pe'u ciü e cuincidden cun quelle d'ancöi. A segunda prupòsta du Lamboglia, fèta dòppu di scâvi du '55-'56, a vu(r)ea che de cuntru sta réa a fusse ciü strêta, a blòcchi tòstu squadrèi de 35 metri pe' 40, dimensciùn scimile a l'actus rumàn, de ciü o mênu 35,5 m. A ògni moddu, tütt'asemme, sti isulèi i rivavan a cruvì in'estensciùn de ciü o mênu 7,5 ha, cu'ina sitè che, drentu ae mü(r)aje, a nu l'é(r)a gua(r)i grossa e ciü picìna de Albintimilium, cumme du rèstu cunfermàu dau Strabùn che, du I seculu primma de Cristu, u dà a Albingaunum numma che u titulu de pòlisma, in cangiu du ciü impurtante eumegétes duve(r)àu pe'a sitè de l'Intemelia[24][25][22][23].

Inti ànni du sò màscimu splendû, ai tèmpi de l'impe(r)u, Albingaunum a s'è pe(r)ò estesa au de fö(r)a de mü(r)aje, dund'i sun stèti truvèi i rèsti de pa(r)egge custrusiùi. A meridiùn da sitè, in diresiùn de dund'u se duveva truvà u pòrtu, e ruìne truvèi inta gè(r)a da Sènta e g'han in urientamèntu pa(r)eggiu francu ae custrusiùi du sèntru, fètu ch'u l'è segnu de in'espansciùn da sitè ch'a l'è stèta urdinâ e prugetâ cun atensiùn. I növi quartèi, intu detaju, i l'é(r)an rivèi fìn a cunfinà cu'a cuscì dìta necròpuli meridiunâle, de custrusiùn ciü antìga, che defèti a l'è gi(r)â int'ina mane(r)a dife(r)ènte, de prubabile segundu u percursu da Via Julia Augusta. Sta strutü(r)a inte l'espansciùn sitadìna a se tröva ascì vèrsu punènte, tantu che i rèsti da custrusiùn pübbrica du I seculu truvâ fö(r)a de mü(r)aje i sun vurtèi au mèximu moddu de quelli in Arbenga Veggia. A l'ürtimu, sübitu fö(r)a daa sitè, e sun stète truvèi ancù de necròpuli, tütte facièi in scia Via Julia Augusta, cun l'üna ch'a l'é(r)a a setentriùn, d'ancöi in sciu viâle de Puntelungu, mèntre l'âtra a l'é(r)a a meridiùn da sitè, estendenduse daa gè(r)a da Sènta fina in sciu briccu du Munte[26][27][28][23].

A dife(r)ènsa da situasiùn ai tèmpi de l'impe(r)u, a nu l'è gua(r)i cunusciüa l'evulusiùn de Albingaunum inte l'etè tardu-antìga. L'intervèntu ciü impurtante, testimuniàu tantu dai scrìti che inti scâvi, u l'è stètu quellu da recustrusiùn de mü(r)aje da sitè a l'imprinsippiu du V seculu, cumandâ dau generâle Flaviu Custansu e frabichèi pròpiu dund'e gh'é(r)an e primme mü(r)aje di tèmpi da Repübbrica, cun Arbenga ch'a s'è cuscì turna strêta inte quelli cunfìn. De quellu seculu i se sun svilüpèi ascì i cumplessi religiusi extra moenia de San Vitû e de San Calòcciu, fèti rispetivamènte da vixìn ae necròpuli a setentriùn e a meridiùn da sitè, cun quelli sciti ch'i l'han cuscì cunservàu de funsiùi de campusanti, mèntre e custrusiùi pübbriche au de fö(r)a de mü(r)aje e l'é(r)an zà stète abandunèi e, in parte, duve(r)èi turna cumme campusanti. A ògni moddu, dai scâvi u pà che fina in Arbenga Veggia a sitè a se fusse strêta, cun di söi de zettu e de mate(r)ia urganica ch'i fan pröa de sciti duve(r)èi pe' l'agricultü(r)a[29][30][31].

  • Castrum: u castrum, o castéllu da Pòrte da Ma(r)ìna, u l'é(r)a ina furtificasiùn ch'a se truvava intu mezzu de mü(r)aje de levante, a prutesiùn da pòrte ch'a g'ha dètu u numme. Intu castrum, caciàu zü du 1938, i se puxevan ancù vegghe di grossi blòcchi de prìa de Cixàn, de prubabile u(r)igine rumâna, missi a furmà due tûre ch'u ghe sciurtiva intu mezzu u decümàn màscimu da sitè[32].
  • Domus de süd-ovest: a l'è l'ünica custrusiùn privâ in Arbenga Veggia a êsse stèta stüdiâ cu'in scâvu, missa intu cantu de süd-ovest de mü(r)aje. Sta domus, che fòscia a s'estendeva fìn au càrdu màscimu, a l'è stèta datâ au I seculu e, intu detaju, a parte scavâ a l'è u sò fundu, cu'in peristylium a quattru làtti dund'u se ghe druviva, fòscia, in ninfeu. Inti rèsti de sta strutü(r)a, caciâ zü du V seculu pe' fâghe passà e növe mü(r)aje da sitè, u gh'è stètu truvàu ascì di rèsti de pitü(r)e[33].
  • Mü(r)aje da sitè: e mü(r)aje ch'e seran Arbenga Veggia, scibèn ch'e sun stète rangièi pa(r)egge votte, e g'han de fundasiùi de l'etè rumâna, quand'e sun stète recustruie armenu due votte. U primmu gì(r)u de mü(r)aje u remunta defèti a l'etè da Repübbrica Rumâna e, cu'u màscimu splendû da sitè ai tèmpi de l'impe(r)u, u l'é(r)a stètu caciàu zü pe' cunsentì aa sitè de spandise. De dòppu, cu'a recustrusiùn d'Albingaunum cumandâ dau Flaviu Custansu du V seculu, a sitè a s'è turna strêta inte sò mü(r)aje, cu'e növe furtificasiùi ch'e curivan pròpiu in curispundènsa de quelle antìghe[20][34].
  • Custrusiùn a ambulacrum: a l'è ina grande custrusiùn pübbrica descuvèrta a punènte da sitè, sübitu fö(r)a du gì(r)u de mü(r)aje, intu cursu d'in scâvu du 1970-71. Daa pursiùn stüdiâ u s'è descuvèrtu che sta strutü(r)a a gh'axeva ina cianta a quattru làtti, de 32 mêtri pe' 29,50 de dimensciùn, cun tüttu in ambulacrum, in pòrtegu, de 4 m de larghessa ch'u ne faxeva u gì(r)u, cu'in abside ch'u se ghe druviva aa mitè de ün di làtti e in basamèntu squadràu ch'u l'è stètu descuvèrtu intu mezzu du curtì. Sta custrusiùn, datâ inti söi du 50-60 dòppu Cristu, a nu l'è stèta ancù bèn identificâ e, fòscia, a gh'axeva de funsiùi de mercàu o de scitu religiusu, cu'in munümèntu che de prubabile u se truvava in sciu basamèntu au sò sèntru[35].
  • Campus: u campus, in ciàn ch'u puxeva êsse duve(r)àu pe' de ativitè spurtìve o militâri, u l'é(r)a in scitu pübbricu d'Albingaunum cunusciüu numma che pe'a sò mensiùn int'ina targa, dund'u se regòrda cumm'u secce stètu dunàu aa sitè da in aediles de l'imprinsippiu du I seculu, ch'u nu n'è restàu u numme. Daa strutü(r)a de âtre sitè rumâne podâse che u campus u se truvesse da rènte ae tèrme, mèntre in'identificasiùn cu'a custrusiùn a ambulacrum a nu curispunde(r)ea pe'a presènsa di sò pòrteghi, scicumme che inta targa u se fà de mensiùn du campus cumme seràu da maceriae, de mü(r)aje[33].
  • Tèrme: u gran cumplessu de tèrme, in parte stüdiàu inti primmi ànni du 2000, u se tröva in scia zina drìta da Sènta dunde, de dòppu, u gh'è stètu frabicàu ascì u cumplessu de San Clemènte, missu da rènte, fòscia, au pòrtu rumàn. Ste tèrme e sun stète in funsiùn fra u I e III seculu, pe' êsse duve(r)èi a l'ürtimu cumme câva de mate(r)iâle da custrusiùn, tantu ch'u nu s'è sarvàu tòstu pe' ninte u cumplessu de decu(r)asiùi ch'u gh'é(r)a. Inte tüttu, u cumplessu u cruviva in'estensciùn de armenu 2.000 m2, pe' ina lunghessa de 60 mêtri in diresiùn punènte-levante e ina vintena de stansie e strutü(r)e pe'u mumèntu scavèi. Fra de ste lì, e sun stète identifichèi ina piscìna a l'avèrtu (natatio), in frigidarium, ina stansia pe' cangiâse (apodyterium), ina parte picìna du calidarium, u tepidarium, ina palèstra (palaestra) e pa(r)egge stansie ch'e duvevan êsse di fundi o di âtri lucâli de servissiu[36].
  • Acquedòttu: de l'acquedòttu rumàn d'Arbenga e se cunuscen e fundasiùi de növe pille, misse inta gè(r)a da Sènta. De de lì, a strutü(r)a a duveva andà avanti vèrsu e culìne ch'e seran a Ciâna a meridiùn, de dunde a sitè a piava l'ègua ch'a ghe serviva[37].
  • Anfiteâtru: l'anfiteâtru u se truvava au de fö(r)a de sitè, in scia culìna du Munte e culegàu aa Via Julia Augusta, dund'u l'è stètu identificàu pe' primmu dau D'Andrade e scavàu dau Lamboglia a partì dai ànni '30. L'anfiteâtru u l'è stètu frabicàu ciü o mênu du II seculu, fòscia intu scitu de l'antìga sitè de Albium Ingaunum, e u nu l'é(r)a gua(r)i grossu, cu'ina furma a elisse de 72,80 m pe' 52,20 m e ina cavea larga 7 mêtri. Pe'a sò custrusiùn u gh'è stètu de besögnu de pa(r)egià u terén dund'u se tröva, che defèti u l'è rembàu in sc'in terapìn pe'u sò làttu a setentriùn mèntre a meridiùn u s'è duvüu sccianâ e prìe ch'e sciurtivan dau fundu. I scâvi i l'han purtàu aa lüxe numma che l'intrâ de levante, de dund'u se finiva drìti inte l'a(r)ena[38].
  • U Pilùn: l'ünica de ruìne de Albingaunum a êsse stèta pe' de lungu aa vista, u l'è u munümèntu fünera(r)iu ciü cunusciüu d'Arbenga, parte da necròpuli du Munte e du tipu dìtu a "tûre", ch'u duve(r)ea remuntà au I-II seculu. U Pilùn u l'è stètu rangiàu dau D'Andrade du 1893, ch'u u l'axeva inta pratica recustruìu a l'intregu, pe' êsse danezàu inte l'ürtima guèra. A sò furma a l'è a pilla in sce trèi livélli, d'ancöi âta 7,5 mêtri, ch'i se strenzen de manimàn ch'u se munta, fèta de drentu de ciümèntu e cuvèrta a reu de bluchetti de prìa au de fö(r)a[39].
  • Necròpuli de setentriùn: a l'é(r)a in Puntelungu, faciâ da punènte in scia Via Julia Augusta, che chi a passava in curispundènsa du Viâle d'ancöi. I scâvi i n'han fètu truvà due pursiùi, üna a duxèntu mêtri daa Pòrte de Mu(r)ìn, dau Rugettu, e l'âtra ciü luntàn daa sitè, a l'in gì(r)u di rèsti de San Vitû. Inta primma parte i sun stèti truvèi sinque munümènti fünera(r)i du I-II seculu, missi tütti in fi(r)a e facièi in scia vìa, ch'u se gh'è truvàu di risöi. Inte l'âtra pursiùn e sun stète truvèi de testimunianse survetüttu da primma etè de mezzu, scibèn ch'e nu mancan de mü(r)aje rumâne daa funsiùn nu gua(r)i cè(r)a, cu'e tumbe ch'e rivavan fina dau santua(r)iu de Puntelungu, dund'i sun sciurtìi di rèsti fìn dai tèmpi da custrusiùn du santua(r)iu, du Settesèntu[40].
  • Necròpuli de meridiùn: a meridiùn d'Albingaunum i se truvavan dui cumplessi fünera(r)i, tütti dui facièi in scia Via Julia Augusta e cunusciüi cumme a necròpuli da Sènta e a necròpuli du Munte. A necròpuli da Sènta a se cumpune de pôchi rèsti de mü(r)aje inta gè(r)a da scciümè(r)a, lighèi a ciü munümènti fünera(r)i de difissile stüddiu e datasiùn, che pe'u tipu de tumbe i duve(r)ean remuntà au I-II seculu. Andandu apröu aa vìa, a necròpuli a se spandeva dunca in sciu Munte, cun di munümènti cumme quelli dunde pöi u s'è frabicàu u cumplessu de San Calòcciu e cumme u Pilùn. A cuncentrasiùn ciü impurtante de strutü(r)e a se tröva pe(r)ò cumme che a vìa a vegne cianélla, cun tütta ina fi(r)a de munümènti ch'a se ghe faciava d'in sciu fiancu de munte, pe' növe custrusiùi descuvèrte inte tüttu[41].
  • Pòrtu: u pòrtu d'Albingaunum u se duveva truvà a meridiùn da sitè, int'ina pusisiùn ch'a nu l'è du tüttu cè(r)a scicumme che, cu'u cangiu du percursu da scciümè(r)a, u l'è finìu du tüttu interàu. I ünichi rèsti che, fòscia, i se pu(r)ean ligà au pòrtu i sun quelli truvèi inta gè(r)a da Sènta de pôcu ciü a munte du Punte Russu, cumpòsti da ina spessa strutü(r)a de batümme missa de travèrsu rispèttu aa sitè, ch'a l'ave(r)ea pusciüu funsiunà cumme mö o banchìna pe' l'acòstu de nâve[42].
U tòccu, fòscia, u(r)iginâle da Via Julia Augusta fra Arbenga e A(r)asce

Daa primma etè de l'impe(r)u, a sitè d'Albingaunum a l'é(r)a traversâ da l'impurtante Via Julia Augusta che, tantu grassie a vella che pe' mezzu da réa de vìe ciü picìne ch'e se ghe deramavan, a l'è stèta de primma impurtansa pe' l'integrasiùn de l'Ingaunia inta rumanitè. Stu fètu u l'è ve(r)u fina pe'e lucalitè ciü picìne de l'entrutèra, dund'e ghe rivavan di viöi segunda(r)i, cumm'a fà pröa a descuvèrta de se(r)amiche du Lassiu, da Gallia e da Spagna inte di sciti archeulogichi de Casterveggiu e de Cravaüna[43]. Intu detaju, a grande vìa a traversava a Ciâna da setentriùn a meridiùn, passandu ciütòstu da vixìn aa còsta e cegandu u sò percursu quand'a traversava a sitè, dund'a ghe intrava in curispundènsa da pòrte de Mu(r)ìn pe' vegnì u càrdu màscimu d'Albingaunum e sciurtine dunca pe'a pòrte de l'A(r)òscia. Pe'a pursiùn arbenganese da Via Julia Augusta e sun stète truvèi de testimunianse survetüttu intu tòccu ecstra-ürbàn au de là du Munte e in Puntelungu, dunde in scâvu inti ànni '90 u l'ha fètu descruvì ina masiciâ larga 4,20 m e âta ciü o mênu 65 citti, duve(r)â pe' di seculi au puntu che, pe' fà frunte ai depòxiti purtèi dae bü(r)e da Sènta, a l'è stèta arsâ ciü votte[44][45].

Ciü difissile a l'è pe' cuntru a recustrusiùn da réa de stradde ciü picìne ch'e menavan a l'entrutèra, scicumme ch'u nu se n'è sarvàu di tòcchi e u se pò numma che pruâle a tracià segundu e vìe mensunèi inte l'etè de mezzu, a cumensà dai statüi du 1288. Üna de ste vìe a partiva d'inta Julia Augusta intu cumün du Se(r)iâ, pe' rivà fina in sce culìne da Peagna, dund'i ghe duvevan êsse de tegnüe e de custrusiùi de campagna. Dapöi u gh'é(r)a a vìa, bèn impurtante, che menandu a setentriùn a passava dunde ancöi u se tröva Leca, pe' intrà dunca inta valâ du Neva. De de lì, traversàu u San Benardu, a rivava fina inta valâ du Tàna(r)u mèntre ina sò deramasiùn a passava in Burmia pe' mezzu du Scravajùn. Au sò imprinsippiu, intu detaju, sta vìa a custezava a scciümè(r)a d'in scia sò zina de mancìna, partindune d'inta Julia Augusta a levante du Puntelungu, dunde alantu(r)a a gh'é(r)a a gè(r)a da Sènta. Int'in moddu pa(r)eggiu, in'âtra vìa a muntava sciü pe'a valâ du Pennavai(r)e, cu'in depòxitu archeulogicu descuvèrtu intu cumün de Cravaüna, e üna sciü pe' quella de l'A(r)òscia, cu'ina deramasiùn pe'a valâ de l'Arveju, dunde fòscia u gh'é(r)a in paisettu de campagna. A l'ürtimu, a meridiùn d'Albingaunum e gh'é(r)an ascì de âtre vìe ciü che a Julia Augusta: üna a menava vèrsu Vaìn, dund'u duveva truvâse u pòrtu da sitè, asemme a in'âtra ch'a muntava in sciu Munte, dìta strata romana fina du Trexèntu. Inte sta diresiùn, d'inta Julia Augusta a se destaccava da vixìn a San Calòcciu ancù ina vìa ch'a ligava e tère d'ancöi de Lüxignàn, San Fé e Villanöva, pe' muntà de de lì sciü pe'a valâ du Le(r)ùn[46][47].

A sitè de Albingaunum, in qualitè de municipium, a l'é(r)a u sèntru aministratìvu d'in terito(r)iu ciütòstu estesu, spantegàu inta pursiùn da Rive(r)a de Punènte cumpresa pe'a ciü parte inta regiùn stò(r)ica de l'Ingaunia. Intu detaju, u l'è stètu puscibile truvâne l'estensciùn pe' mezzu de mensiùi aa gens Publilia, quella ch'a gh'é(r)a iscrìta a sitè, cuntegnüa inte epigrafe d'etè rumâna truvèi inta regiùn. U s'è cuscì descuvèrtu che u terito(r)iu du municipum u repiava i sciti primma ucupèi dae trebü ligü(r)i di Ingauni e di Epanterii, e ciü tardi curispundènte ascì a quellu da diocexi arbenganese, estesu lungu a Rive(r)a dau Finâ, a levante, fin'a Sanremmu, a punènte. Lì u cunfinava, rispetivamènte, cu'i municìpi de Vada Sabatia e de Albintimilium, mèntre vèrsu i bricchi e tère ingaune e se spandevan inte l'âta valâ du Tàna(r)u, fòscia fin'a Seva. U cunfìn de levante u muntava dau Finâ vèrsu l'entrutèra passandu pe'u sciümme Po(r)a e, traversàu u Me(r)ögnu, u rivava au Tàna(r)u pe'a Burmia e a Sevetta; quellu de punènte da Sanremmu u duveva pe' cuntru muntà sciü pe'a valâ de l'Armea fin'au Munte Pertegâ, de dund'u l'andaxeva apröu au turènte Negrùn fina intu Tàna(r)u[3][48].

Intu terito(r)iu du municipium, ai tèmpi de l'impe(r)u, fö(r)a da sitè i se truvavan di âtri paìsi ciü picìn, frabichèi survetüttu lungu a còsta e de spessu intu scitu de vilaggi ciü antìghi, de l'etè du fèru, mèntre l'entrutèra u l'é(r)a ucupàu da ville rüsteghe e tegnüe pe'e ativitè lighèi aa tèra, ai boschi e ae béstie. Fra i sciti cunusciüi au dì d'ancöi, a levante d'Albingaunum a se truvava in'urganisasiùn da ciâna in scia còsta segundu in mudélu a ville, traversèi daa Via Julia Augusta. Intu detaju, inte l'Ingaunia de levante e sun cunusciüe due ville rüsteghe, l'üna in sciu cunfìn fra Tui(r)àn e U Burghettu e l'âtra inte l'entrutèra da Prìa, ciü che due villae maritimae intu terito(r)iu de Löa. Inta ciâna d'Arbenga e se cunuscen ascì de âtre tegnüe, spanteghèi fra Lüxignàn, Cixàn e di âtri sciti, mèntre a punènte da sitè u se tröva a mansio de Lucus Bormani, fra A Ma(r)ìna de Diàn e San Bertumê, cu'in scitu archeulogicu che, inte sti cumüi, u cumprende ascì de ville rüsteghe, de cà di tèmpi de l'impe(r)u e de custrusiùi pübbriche. Ancù ciü a punènte i sun stèti truvèi i rèsti d'in paìse de campagna ai Ciài d'Impe(r)ia, d'ina furnaxe a San Steva au Mâ e d'in scitu pe'u travaiu du fèru in sciu Munte Follia. A l'ürtimu, vèrsu i cunfìn du municipium, u se tröva ancù a mansio de Costa Balenae, intu cumün da Riva, e d'ina villa maritima cun pertinènse vixìn a Büssana[49].

  1. ↑ Massabò, 2004, Albingaunum, pp. 7-8
  2. ↑ Massabò, 2004, Albingaunum, p. 8
  3. 1 2 Massabò, 2004, Albingaunum, pp. 8-9
  4. ↑ Lamboglia, 1992, Cenni storici, pp. 13-14
  5. ↑ Costa Restagno, 1993, Breve storia della collettività, p. 54
  6. 1 2 Massabò, 2004, Albingaunum, p. 9
  7. ↑ Lamboglia, 1992, Cenni storici, pp. 14-16
  8. ↑ Massabò, 2004, Albingaunum, pp. 9-10
  9. 1 2 Massabò, 2004, Albingaunum, p. 10
  10. ↑ Lamboglia, 1992, Cenni storici, pp. 17-18
  11. ↑ Massabò, 2004, Albingaunum, pp. 10-11
  12. ↑ Lamboglia, 1992, Cenni storici, pp. 19-20
  13. ↑ Costa Restagno, 1993, Breve storia della collettività, p. 55
  14. ↑ Massabò, 2004, Albingaunum, p. 11
  15. ↑ Lamboglia, 1992, Cenni storici, p. 20
  16. ↑ Costa Restagno, 1993, Breve storia della collettività, pp. 56-57
  17. ↑ Massabò, 2004, La ricerca storica e archeologica, pp. 18-19
  18. ↑ Massabò, 2004, La ricerca storica e archeologica, p. 19
  19. ↑ Massabò, 2004, La ricerca storica e archeologica, pp. 19-26
  20. 1 2 Massabò, 2004, La città e il suo assetto, pp. 30-32
  21. ↑ Massabò, 2004, La città e il suo assetto, pp. 32-33
  22. 1 2 Costa Restagno, 1993, Lo sviluppo urbano, pp. 13-14
  23. 1 2 3 Costa Restagno, 1979, Cap. I, L'evoluzione topografica di Albenga dalla romanità al medioevo, pp. 13-14
  24. ↑ Massabò, 2004, La città e il suo assetto, pp. 32-34
  25. ↑ Lamboglia, 1992, La pianta della città, p. 41
  26. ↑ Massabò, 2004, La città e il suo assetto, pp. 34-38
  27. ↑ Lamboglia, 1992, La pianta della città, p. 42
  28. ↑ Costa Restagno, 1993, Lo sviluppo urbano, pp. 14-16
  29. ↑ Massabò, 2004, La città e il suo assetto, p. 41
  30. ↑ Costa Restagno, 1993, Lo sviluppo urbano, pp. 16-17
  31. ↑ Costa Restagno, 1979, Cap. I, L'evoluzione topografica di Albenga dalla romanità al medioevo, pp. 16-17
  32. ↑ Costa Restagno, 1979, Cap. VI, Le mura, p. 138
  33. 1 2 Massabò, 2004, La città e il suo assetto, p. 38
  34. ↑ Costa Restagno, 1979, Cap. VI, Le mura, pp. 133-135
  35. ↑ Massabò, 2004, La città e il suo assetto, p. 37
  36. ↑ Massabò, 2004, L'area a sud del centro storico, pp. 98-107
  37. ↑ Massabò, 2004, L'area a sud del centro storico, p. 98
  38. ↑ Massabò, 2004, L'area a sud del centro storico, pp. 146-150
  39. ↑ Massabò, 2004, L'area a sud del centro storico, pp. 142-145
  40. ↑ Massabò, 2004, L'area a nord del centro storico, pp. 162-166
  41. ↑ Massabò, 2004, L'area a sud del centro storico, pp. 120-123
  42. ↑ Massabò, 2004, La città e il suo assetto, pp. 35-36
  43. ↑ Massabò, 2004, Viabilità e territorio, p. 47
  44. ↑ Massabò, 2004, Viabilità e territorio, pp. 51-53
  45. ↑ Costa Restagno, 1979, Cap. VII, Le strade esterne alla città ed i sobborghi, pp. 169-176
  46. ↑ Massabò, 2004, Viabilità e territorio, pp. 54-57
  47. ↑ Costa Restagno, 1979, Cap. VII, Le strade esterne alla città ed i sobborghi, pp. 176-183
  48. ↑ Lamboglia, 1992, Cenni storici, p. 14
  49. ↑ Massabò, 2004, Albingaunum, pp. 12-13
  • (IT) Josepha Costa Restagno, Albenga: topografia medioevale, immagini della città, in Collana storico-archeologica della Liguria occidentale, Vul. XXI, Milàn, Istituto Internazionale di Studi Liguri, 1979.
  • (IT) Nino Lamboglia, Albenga romana e medioevale, Itinerari Liguri, Vul. 1, 7ª ed., A Burdighe(r)a - Arbenga, Istituto Internazionale di Studi Liguri - Tipolitografia F.lli Stalla, 1992.
  • (IT) Josepha Costa Restagno, Albenga, Le città della Liguria, Vul. 4, Zena, Sagep, 1993, ISBN 88-7058-479-8.
  • (IT) Bruno Massabò, Albingaunum, Zena, Ministero per i beni e le attività culturali, Soprintendenza per i beni archeologici della Liguria, 2004.

Âtri prugètti

[modìfica | modìfica wikitèsto]

Ligammi de fö(r)a

[modìfica | modìfica wikitèsto]
Estræto da "https://lij.wikipedia.org/w/index.php?title=Albingaunum&oldid=266748"