Cuňigliu brüscau

VE	Sa pagina a l'è scrita en bligařencu

U cuňigliu brüscau u l’è ün mangiař tipicu deu paieřse de Bligař, ente a valà deu Nèřvia.

Stiani a pupulassiun bligařenca u nu l’è ch’a l'aglisse trope sustanse, a l'eiřa gènte poveřa, è u ciǜ gřossu sustentamentu u l’eiřa dau daa tèrè è dae bestie che gh’eiřan. Üna de se bestie u l’eiřa přopiu u cuňigliu è a prepařassiun fa ente su modu u pařesce ch’a scie üna de ciǜ antighe deu punènte ligüře.

Stořia

U se diixe cuňigliu brüscau perché, a diferènsè deu solitu, u cuňigliu u l’eiřa fau cöixe sènsè ch'u se ghe levesse a pèle è i u faixian “brüscař”: i u metian in scia sciama bassa è u peř u se brüxiava tütu.

Ma candu u gh’eiřa da brüscassařlu, u nu se puřeva brüscař en cà, perché senù u faxia ouduř de brüxiau è de sařvaigu. Cand’u s’eiřa tütu brüscassau, ascaixi cume u cařbun, cun u savun de Mařsiglia, i pulian a pèle ras-ciènduřà.

U l'arestava ün cuňigliu ch’u l’eiřa grossu ascaixi u dugiu d’en cuňigliu spelau, peřché a pèle a mantegnia u grassu è tütu u restu. Üna vota prepařau a su modu i u tagliavan a tochi è i u faxian cöixe enta cassařola, o devoute i u faixian èscì en sce u speu, u l’eiřa u piatu ciǜ tipicu deu paieřse. Auř i adopeřan u gařzu o u furnèř eletricu, ma u nu l’è a stessa cousa: peř tradissiun u faxia lögu cöixèřlu propiu en sce a legna d’auřiva. Stiani i u prepařavan numa en campagna, pöi a tradissiun a s’è ün poucu peřsa, peřché u gh’è ciü pochi ch’i aglien a cà en campagna è ch’i cunuscen a prepařassiun, nunca u nu se ne mangia ciǜ tantu.

Ente i üřtimi ani u gh’è i "gourmet" ch’i seřcan è i dumandan entu paieřse peř pruařlu, ma ven ch’u ghe scie cařcün c’u sace fař. U cuňigliu brüscau a tanti u ghe fa anguscia peřché i sènten cheř ouduř de sařvaigu. Brüxènduřsé, u piglia ün güstu ch’u l’è üňicu, èscì peřché a pèle a l’è grassa è u gh’è u grassu ch’u se descaglia.

Prepařassiun

• Ün cuňigliu cu’u peř
• Öřiu
• Rusmařin
• Uřibagu
• Tùmbau
• (Üna sevula)
• Ün'ausa d’agliu
• Auřiva, scia sařae che fřesche

Peř brüscassař u cuňigliu ven prepařařlu a seiřa prima è levaighe i büeli. Üna vouta ch’u s’è brüscau lavařlu cun ün poucu de savun de Mařsiglia, è sciügařlu cun üna pèssè. Cand’u l’è sciüütu vèn tagliařlu a tochi, cuscì da cöixèřlu. Agiuntařghe e èřbe, s’u se vöř èscì üna pumata è pöi deu vin russeřse.

Bibliugřafia

• (LIJ, IT) Marco Cassini, Apricaleidoscopica: Storia - Personaggi - Racconti - Leggende - Fatti e Luoghi misteriosi - Aneddoti - Zibaldino e Dizionario della lingua ancestrale di Apricale, Zena, Erredi Grafiche Editoriali, 2023.

Note

Rifeřimenti au dialetu

Rifeřimenti au testu