|
«Zà ch'ou véne ou ricco autunno,
bseu ch'a cante un inno a Bacco;
ma dèm'primma un pò d'tabacco,
s'ou vorrei ch'a cante ben.
Dèmle prest s'oum l'ourei dè,
altrimenti a'n pòss cantè!
Mè parei eu pers'ra têsta:
a fazz' tòrt au padre Bacco,
dèm' der vin, n'me dè d'tabacco,
se d'nou l'estro ou'n bouje an sen.
Dèmle prest s'ou'm l'ourei dè,
altrimenti a'n pòss cantè.
Tutt'er boutte an tutt'er canve
ij son squaxi ardacce ar vèrde:
mi pour'òmmo A'n ourè pèrde
er bell'uso id beiv der vin.
Ou n'è temp ciù d'oragnè,
prest andoumma à vendignè.
Mira i rappi ans ra colina
degni d'ess baxai coi dènci:
dimm'un pò s'i'n paren spenci!
Su Gicaddo e Gherlindin,
ou n'è temp ciù d'oragnè, prest
andoumma à vendignè.
Ognun s'zerca, ognun i's pòrta
cavagnetti e cavagnine
e cotei e pourazine
e tisourie o còsa l'à.
Prest, alòn, s'oumma d'andè
er vendegne à prinzipiè.
Tra patronji, manenti e serve
aora ou i dev'ess eguaglianza,
che peu tourna ra creanza
l'òmm da l'òmm re distingurà.
Prest, alòn, s'omma d'andè
er vendegne à prinzipiè.
Chi ant'er fòss, chi ant'ra fi firera
finalmente a'i somma drento.
Oh che gust! Oh che contento!
Ou pâ pàmpano davei.
Ommi, dònne, fieui, n'manchè
id pittè, ma n'stè à sbrouguè.
Bseu ch'l'avesse una gran têsta,
un talent da non pei di
quel ch'er primm'l'à scuert l'avi
ch'in n'an pòrta tant piaxei.
Ommi, dònne, fieui, n'manchè
id pittè, ma n'stè à sbrouguè.
Aora l'òpera ra bouje,
ognun taija alegramente,
e pis pis antant ou's sente...
Fanci, matte, araora si...
L'armorazza an s'à da fè,
aora à Bacco ou s'dev pensè.
Se ra paja coi tizonji
i s'acòstan, oh che sciamma!
Verbigrazia... peu... m's'aciamma...
Ou capì còsa a veui dì.
L'armorazza a'n s'à da fè,
aora à Bacco ou s'dev pensè.
Viva Bacco! Asai, bagnaoi,
ogni cœuzzo ou's ence, ou's vese;
ch'porta an têsta, chi con l'ase
bourboutand quarca canzon.
Tucc' con mi bragè evoè!
Viva Bacc ch'ancœu l'è re.
Mi a son un c'n'eu guer pazienza:
à sa tina za a m'acosto;
lascèm viei s'l'è douze es mosto:
sì ch'l'è douze, sì ch'l'è bon.
Tucc'con mi bragè evoè!
Viva Bacc ch'ancœu l'è re.
O lì sì! Ra tèsta m'veura,
dim'un pò còs'm'è sucesso?
Mi a'n capisc' s'a son l'istesso
s'a son hic, ò haec ò học.
Dèm da beiv, ch'a'n seu coumm'fè
senza beive à seguitè.
Dim's'a'i son s'a dorm s'a véggio
Oh che scena portentosa!
Vgnì 'n pò à viei che bella còsa,
viva Bacco, e cich e ciòch...
Dèm da beiv ch'a'n seu comm fè
senza beiv à seguitè.
Cich e ciòch, anzumma à l'ase
ch'pòrt un vegg' mezz'amberiago;
ater ch'mezzo... un louvo, un drago
o'i va a prèsso, un struzzo, un lion.
Viva Bacco a sent bragè
d'ògni cant, viva, evoè!
Ecco er Ménadi baccanti
con i Sàtiri cornùi
e capripedi e barbùi
ch'van ballando an confusion.
Viva Bacco a sent bragè
d'ògni cant, viva, evoè!
Ma où vé Bacco finalmente
ans'un car ch'i louv j'anlàzan...
Ahi ch'i'm péstan, ahi ch'i'm fiàzan;
comm'andrara? Ma a ne'l seu. Bacco
ajutme, i'n me lascè:
senza ti mi a'n seu comm'fè.
Bacco ou beiv, ou canta, ou rie,
ra man stend, m'aranca, ou'm tira,
aora sì ch'ra tèsta m'gira,
aora sì ch'ou'm manca er cœu!
Bacco, ajutme, i'n me lascè:
senza ti mi a'n seu comm'fè.
Bvouma: eu bvù e a vagg'apresso
ai compagn der padre Bacco:
a'n son ciù né stuf né stracco,
a'n me sent ciù nsciunna pao;
ah, con Bacco ou j'è bel stè,
con chel sempre a veuj andè.
Smene ch'veu, vagga per peire,
er granon, chi l'veu, s'al batta:
ciamma Brigida ra matta,
ciamma i fanci e vatn'au scao.
Ah, con Bacco ou j'è bel stè,
con chel sempre a veuja andè.
Quando peu ou balrà ra mòra
tucc'ansemme an allegria
a staromma an compagnia;
ma per Bacco! Eu ancora sei,
dèm da beiv, ch'a'n seu comm fè
senza beive à terminè!
Ma ra tèst'ou m'pa ch'a'm balle,
giacmo giacmo i'm fan er snugge,
ou'm vé sogno, i'n son gandugge!
Cantè voi, fieui car, s'ou sei,
dèm da beiv, ch'a'n seu comm fè
senza beive à terminè!»
|
