Cricca

A crìcca (in italiàn saliscendi) a l'è o mecanîximo tradiçionâ pe serâ pòrte, portoìn ò barcoìn. A conscìste inte 'na làmma ò stanghétta de færo inperniâ a 'n'estremitæ in sce l'àrva e mesciâ da 'na còrda ò da 'na lêva; quànde a vêgne tiâ zu, l'estremitæ lìbera da bâra a s'incràsta drénto de 'n blòcco fìsso a mòddo de gàncio ò de dénte (dîto "acricòu"), ch'o têgne a batéuia serâ.

A crìcca de 'na pòrta

Âtri scignificâti

A parolla cricca in savuneise a pö avèi differenti significäti:

• infärtu;
• venöia de in materiäle, sc-ciappöia suttî;
• faccia, aspèttu, in sensu spregiatîvu (u l'a inn-a brütta cricca).