AMT

Da Wikipedia
Sata a-a navegassion Sata a-a serchia
ZE
Quésta pàgina a l'é scrîta in léngoa zenéize
AcLiBr.jpg

A Grafîa adeuviâ a l'é quélla de l'Académia Ligùstica do Brénno

AMT (Genua) logo.svg

A AMT (Azienda Mobilità e Trasporti), a l'è unn-a Societæ pe Açioìn zeneize, ch'a gestisce i traspòrti públici do Comûne de Zêna e da Çittæ Metropolitann-a de Zêna. O Comûne o l'è o propietâio do 100% de açioìn.

Stöia[modìfica | modìfica wikitèsto]

A ræ di tranvài de Zena into 1901
  • Inte l'Eutoçénto gh'ean træ societæ: a FEF (Società di Ferrovie Elettriche e Funicolari), a TO (Società Tramways Orientali) e a Compagnia Generale Francese dei Tram
  • Into 1895, a AEG a fónda dôe nêuve societæ - a OEG (Officine Elettriche Genovesi) e a UITE (Società Unione Italiana Tram Elettrici) - che dóppo a l'incòrpora tùtte e âtre inte 'na ræ tranviària de çinquantetrèi chilòmetri.
  • Into 1927, o Comun de Zêna o s'acàtta a magiorànsa de açioìn da UITE.
  • Into 1965, o Comun de Zêna o s'acàtta tútte e açioìn da UITE e násce a AMT.
  • Into 1999, a AMT a vêgne privatizâ, ma a l'arèsta de propietæ do Comum.

Servìçi e inpiànti gestìi[modìfica | modìfica wikitèsto]

Filobus inta Ciássa da Nonsiâ, Zêna

A-a giornâ d'ancheu AMT a gestìsce:

  • 160 autolìnie urbànn-e.
  • 1 lìnea metropolitànn-a (Brin Certôza-Brignole).
  • 1 ræ de fìlobus (Lìnea 20: Ciàssa Vittorio Veneto - Via Rimassa)
  • 2 funicolâri.
  • 1 ferovîa a dentêa (Prínçipe-Granaieu).
  • 1 ferovîa a scartaménto ridûto (Manin - Casella).
  • 11 ascensoî.
  • 1 servìçio navâle (nave-bus).
  • 3 lìnie de bus a ciamâta (Pêgi, Bösanæo, Val Bezàgno).
  • 1 servìçio a ciamâta pe-i disàbili.

Inpiànti particolâri[modìfica | modìfica wikitèsto]

  • A Funicolâre Zecca-Righi a colêga o làrgo da Zecca a-e altûe do Rîghi. A pendénsa media a l'é do 19,91%, méntre a pendénsa màscima a l'é do 35%. A l'é stæta inaogurâ inte doî tenpi: into 1895 o tòcco de mónte e into 1897 o tòcco de valle, tùtto in galerîa. Conpréize a staçión de vàlle e a staçión de mónte, a gh'a sètte fermâte.
  • A Funicolâre de Sant'Anna a colêga ciàssa Portèllo co-a vîa Bertâni, a l'incrôxo con Córso Magénta. A l'è stæta inaogurâ a-i 26 de novénbre do 1891. A pendénsa media a l'é do 15,33%, méntre a pendénsa màscima a l'é do 17%. A no gh'à de fermâte intermèdie.
  • L'Ascensôre de Montegallètto o colêga vîa Bàlbi, vixin a-a staçión feroviâria de Prínçipe co-o Córso Dógali, vixìn a-o Castéllo d'Albèrtis. Dóppo a trasformaçión do 2004, o l'é diventòu 'n particolâre inpiànto de traspòrto pùblico ch'o l'unìsce 'n scistêma de típo funicolâre co-un de típo ascensorìstico. O no gh'a de fermâte intermèdie.

Galerîa fotogràfica[modìfica | modìfica wikitèsto]

Bibliografìa[modìfica | modìfica wikitèsto]

  • Elisabetta Capelli, Franco Gimelli, Mauro Pedemonte, Dall'acqua all'elettricità, in Trasporto pubblico a Genova fra cronaca e storia, De Ferrari, Genova, 1981, pp. 301–304, ISBN 88-7172-017-2.
  • Corrado Bozzano, Roberto Pastore e Claudio Serra, Genova in salita, Nuova Editrice Genovese, Genova, 2014, ISBN 978-88-88963-10-5.
  • Giuseppe Viscardi, Genova oltre le ferrovie, in I Treni, n. 346, marzo 2012, pp. 30–32.
  • Giovanni Cornolò e Francesco Ogliari, La funicolare di Sant'Anna a Genova, in Si viaggia… anche all'insù. Le funicolari d'Italia. Volume primo (1880-1900), Ed. Arcipelago Edizioni, Milano, 2004, pp. 282–301, ISBN 88-7695-261-6.
  • La funicolare Sant'Anna, in Storia del trasporto pubblico a Genova, SAGEP Editrice, Genova 1980, pp. 131–138.

Vôxi correlæ[modìfica | modìfica wikitèsto]

Colegaménti estèrni[modìfica | modìfica wikitèsto]

Contròllo de outoritæVIAF (EN266466690 · LCCN (ENn82135261 · GND (DE1087550599 · WorldCat Identities (ENn82-135261