Nicolin Baçigalô

Da Wikipedia
Jump to navigation Jump to search
ZE
Quésta pàgina a l'é scrîta in léngoa zenéize
AcLiBr.jpg

A Grafîa adeuviâ a l'é quélla de l'Académia Ligùstica do Brénno

Nicolin Baçigalô (1837-1904) (it: Niccolò Bacigalupo)

Fonçionâio do Comùn de Zêna e dòppo Tezoê, òmmo molto istruîo, o l’é stæto ’n popolarìscimo scritô dialetâle. O l’é stæto o continoatô do Martìn Piàggio co-i sò Lunâi de Zêna. Scritô de comédie de sucèsso: I manézzi pe maiâ ’na fìggiaPigiâse o mâ do Rósso o cartâCiù a poîa chò-u mâ; comédie portæ pöi a-o sucèsso da-o Gilbèrto Gövi. E O mêgo pe fòrsa (òpere inte tréi àtti co-a mùxica do Michê Novâro) Fra i sò travàggi ciù famôxi: L’Enéide-aregòrdi de ’n réduce troiàn in dialétto zenéizeO cànto da ruméntaO papagàllo de Móneghe. Scritô in pitìn birichìn, ghe piâxéiva dêuviâ e paròlle do gàtto e descrîve scitoaçioìn licençiôze che fòscia a-i sò ténpi êan raxón de scàndalo ma ancheu fàn sôlo rîe. Ma o s’é rivelòu ascì ’n poêta conplêto co-i sò sunétti in scî pàixi da Rivêa Lìgure:

Camóggi[1]

Camóggi, bèlla nàjade acoegâ

Co-i pê inte l’ægoa e a tésta sot’a-i pin,

Che onbrézan da l’artûa de Portofìn

A vàlle dónde ti te spêgi in mâ,

Rìcca e bèlla t’àn réizo i brigantìn

ch’andâvan da-o tò pòrto a caregâ

o carbón ch’o t’à fæto goadagnâ

di milioìn adreitûa de cavorìn.

Ma scicómme con tùtti i tò dinæ

ti t’êi rùvida e drûa cómme i tò schéuggi,

a inparâ cómme vîve in socjetæ

ti t’ê vegnûa a Zêna co-i tò portaféuggi

dónde, in pöche leçioìn, te l’àn lasciæ

nètti e polîti e t’àn avèrto i éuggi.

O Baçigalô o l'é autô de diverse traduçioìn de testi classichi ascì, de spésso con intension de parodîa comme pe l' "Eneide", ma in ätre occaxoìn in manêa ciù seria, comme pe-e "Ödi de Orassio Flacco".


Pigiòu in parte da-o scito de:Alessandro Guasoni

  1. Traduçion: Camogli, bella naiade distesa con i piedi in mare e la testa sotto i pini, che ombreggiano dall’altura di Portofino a valle dove tu ti specchi in mare, ricca e bella ti hanno reso i brigantini che andavano dal tuo porto a caricare il carbone che ti ha fatto guadagnare dei milioni adirittura di cavurrini (moneta da 2 lire). Ma siccome con tutti i tuoi soldi tu eri rozza e dura come i tuoi scogli, a imparare come si vive in società sei venuta a Genova con i tuoi portafogli dove, in poche lezioni, te li hanno lasciati lindi e puliti e ti hanno aperto gli occhi.