Dialetto figon

Da Wikipedia
Sata a-a navegassion Sata a-a serchia
ZE
Quésta pàgina a l'é scrîta in léngoa zenéize
AcLiBr.jpg

A Grafîa adeuviâ a l'é quélla de l'Académia Ligùstica do Brénno


Figon
Figoun
Parlòu inFransa Fransa
Parlòu inProvénsa-Àrpi-Còsta Azùrra Provénsa-Àrpi-Còsta Azùrra
(Biot, Vallauris, Escragnolles e Mons)
Perîodo1470~1920
Parlànti
Clasìficaestìnta
Clasificaçión
FilogéneziLéngoe indoeoropêe
 Itàliche
  Romànze
   Romànze òcidentâli
    Gallo-Romànze
     Gallo-Itàliche
      Lìgure
       Lìgure coloniâle
        Figon

O dialétto figon (in figon: figoun) o l'é stæto 'n dialétto da léngoa lìgure parlòu inte çèrtidùn localitæ da Provénsa fra o XV e o XX secolo[1].

Stöia[modìfica | modìfica wikitèsto]

Magnifying glass icon mgx2.svgO mæximo argoménto in detàggio: Figùnni.

Into Medioêvo, a caoza di contìnoe incurscioìn di Saracìn ch’abitâvan in mòddo stàbile inta bâze de Frascinêto (ancheu La Garde-Freinet), liberâ dòppo ’n’açión di lìguri e di provensæ mìssi insémme a-a fìn do sécolo X, ’na gròssa pàrte de zöne da costêa da Provénsa a l'êa do tùtto sénsa abitànti.

Coscì, tra o XV e o XVI sécolo, i feodatâi do pòsto àn decîzo de popolâ tórna l’àrea tra Cannes e Grasse con génte ch’a ne vegnîva da-a diòcexi d’Arbénga-Inpêia e quélla de Vintimìggia, che alôa fâvan za pàrte da Repùblica de Zêna. In particolâre i prìmmi emigrànti (ciù ò mêno ’na vinténn-a de famìgge) se són stabilîi a Mons pe pöi stabilîse, a caxón da fòrte créscita demogràfica, a Escragnolles ascì, a comensâ da-o 1562.

I agricoltoî lìguri se són stabilîi sorviatùtto inti céntri de Biot, Vallauris, Escragnolles e Mons, ch'ancheu fàn pàrte di dipartiménti de Àrpi Marìtime e do Vâo, portando con liâtri a lô léngoa. Parlâte che duiàn pe dötréi sécoli, a-o mànco a Mons, dónde se testimònia a prezénsa do dialétto figón scinn-a-i ànni vìnti do Nêuveçénto[2].

Paròlle[modìfica | modìfica wikitèsto]

Figon, Léscico de Mons - Archìvi de Villeneuve-Beauregard - Mons (Var)
Figon Zenéize
nautri niâtri
mar

Grafîa[modìfica | modìfica wikitèsto]

Un di pöchi scrîti in figon, E doue Bessoune de Pons Rebuffel o l'à 'na grafîa françeixizante[3].

Nòtte[modìfica | modìfica wikitèsto]

  1. (FR) Jules Ronjat, Grammaire istorique des parles provençaux modernes, vol. 1, Société des Langues Romanes, 1930, p. 24.
  2. Toso, 2008
  3. (LIJFR) E doue Bessoune, in Annales de la Société des lettres, sciences et arts des Alpes-Maritimes, vol. 16, 1899.

Bibliografîa[modìfica | modìfica wikitèsto]

Colegaménti estèrni[modìfica | modìfica wikitèsto]