Questa a l'é 'na vôxe in sciâ vedrinn-a. Sciàcca chie pe avéi di âtre informaçioìn

Confêugo

Da Wikipedia
Jump to navigation Jump to search
Incixon do 1834 intitolâ "L'Abbòu" (nòtta che dòppo meno de 40 anni che l'aivan abatûa, no s'aregordavan za ciù comm'a l'ea fæta a stattoa do Dria Doia)

Confeugo, antiga çeimonia de fin d'anno a Zena ch'a conscisteiva into scangio de doin tra o Duxe e i Aboei do poppolo e into fou ritoale do çeppo d’öféuggio. Sopresso co-a fin da Repubbrica o l'è stæto ripristinou scimbolicamente a partî da-o 1923 graççie a l'associaçion colturale «A Compagna».

Stöia[modìfica | modìfica wikitèsto]

E ciù antîghe notìçie in sciô Confêugo a Zêna són di prìmmi ànni do sécolo XIV (quatòrze), ma l’é quæxi segûo, ànche s’o no l’é provòu da di documénti, che l’ûso o l’êa ciù antîgo. L’òfèrta a l’êa fæta a l’aotoritæ de govèrno: inte ’n prìmmo ténpo a-o Poistæ, càppo do Comùn; pöi a-i Capitàgni do Pòpolo e, dò-u 1339 in avànti, a-o Dûxe. A çeimònia do Confêugo a l’êa o salûo do Càppo d’Ànno: o regàllo do pòpolo a-e ciù âte càreghe de Zêna e o scàngio di aogûri pò-u nêuvo ànno, che do Médio Êvo o l’incomensâva co-o 25 de dexénbre, Nativitæ do Segnô. O ciù inportànte regàllo do Confêugo o l’êa ’n gròsso çéppo d’öféuggio, covèrto da de ràmme e ornòu con di frexétti giànchi e rósci, ch’êan i colôri da Repùblica de Zêna. O priviléggio da conségna do Confêugo o l’êa riservòu, fòscia scìnn-a dò-u 1307, a-i Aboéi do Pòpolo, rapresentànti de poistàie do Bezàgno, da Ponçéivia e de Vôtri, ma quæxi sùbito limitòu a-o sôlo Abòu do Bezàgno. A çeimònia a l’é stæta abolîa do 1499, méntre gh’êa a dominaçión do rè Loìggi XII (dózze) de Frànsa, pe êse tórna fæta do 1530 e quìndi de nêuvo soprèssa dò-u Senâto da Repùblica de Zêna con decrétto in dæta 30 de dexénbre do 1637 «perché a l’é ’na gràve spéiza pe-i òmmi de quésta valàdda, ne a vêgne fæta sénsa confuxón», L’Abòu però o l’à continoòu a-anâ a Pâxo scìnn-a a l’ànno 1796. L’ùrtimo Confêugo o l’é stæto fæto da l’Abòu “Antonio Bazzorao” da Paròchia de Sàn Martìn de Strùppa o 24 de dexénbre do 1796. A çeimònia a l’é stæta definitivaménte abolîa da-a rivòlta giacobìnn-a do 22 de màzzo do 1797.

I Aboéi do Pòpolo[modìfica | modìfica wikitèsto]

I Aboéi do Pòpolo són sciortîi fêua do 1270 quànde o poéi o l’êa di doî Capitànni do Pòpolo Öbèrto Döia e Öbèrto Spìnoa (a diarchîa di Öbèrti) e poéivan stâ asetæ tramêzo a-i doî Capitànni do Pòpolo. I Aboéi, o nùmero di quæ o càngia into ténpo, sostegnîvan i dirìtti do pòpolo insidiæ da-i nòbili. Se peu dî che liâtri tendésan a mantegnî l’equilìbrio tra o poéi di scignôri (i "segnoî") e quéllo di çitadìn (i "çittén"), che tegnìsan càlmo o pòpolo (o "pêuvo") quànde, pìn de ràggia, o voéiva scciapâ tùtto, chò-u consegésan quànde, cómme ’n scemelàn, o se fâva alecâ, chò-u goidésan quànde o vegnîva ingiustaménte òprèsso ò asalîo a petón. Ma i seu cónpiti no finîvan chi: sançionâvan i tratæ, condividéivan co-î nòbili o poéi in sciô teritöio e, a-a tésta di nòbili e do pòpolo, riçevéivan e önorâvan i rè ch’arivâvan a Zêna.

A çeimònia[modìfica | modìfica wikitèsto]

Écco cóm’a vegnîva fæta a çeimònia do Confêugo. Tùtti-i ànni, a-a matìn da vigìlia do Sànto Natâle (ò "Dënâ"), l’Abòu vestîo con töga (dita "gónna"), colæn e berétta da senatô o l’anâva in Bezàgno inta localitæ dîta alôa «de Albere» (a stràdda de Albere a l’êa quéllo tòcco de stràdda ch’o l’anâva da-a Pòrta Româna a-o Bórgo d’Incroxæ) dôve gh’êa ciantòu pe tæra doê prîe ciutòsto grénde, distànti tra de lô doî pàrmi ò pöco ciù. De d’âto a quélla vèrso a montàgna gh’êa l’Abòu de l’ànno pasòu e in sce l’âtra o nêuo; o prìmmo o prezentâva a l’âtro o dràppo de Sàn Zòrzo e o dîva quàrche invocaçión e quàrche protèsta. Quìndi o nêuvo Abòu o s’incaminâva vèrso a citæ, quàrche vòtta a pê e quàrche vòtta co-â bùscioa. A-a seu scinìstra gh’êa o scìndico do pàize, ch’o l’êa ’n scrivàn. Aprêuvo pöi, tiòu da ’na cóbia ò ciù de beu, in gràn çéppo d’erbo inbelîo da de ràmme vèrdi ch’o l’êa ciamòu «Confêugo». De derê gh’êa di paizén çernûi tra quélli ciù ’nportànti do pòsto e tra de liâtri gh’êa i portoéi da bandêe. E bandêe mezuâvan tréi pàrmi in quàddro e gh’àivan ’n’àsta lónga quàttro pàrmi e mêzo. Into caminâ, con sta bandêa fâvan di bèlli zêughi: a fâvan no sôlo sventolâ, ma se-a fâvan gjâ in gîo a-o còllo e a-o còrpo e fìnn-a tramêzo a-e gànbe; quìndi a tiâvan sciù pe l’âia e into càzze a pigiâvan pe quélla çìmma de l’àsta ch’a l’êa inciongiâ. L’Abòu into camìn o l’êa scortòu da 25 granatê con baionétta in cànna e atravèrso a Pòrta Româna e a Pòrta de l’Èrco ghe vegnîva fæto i önoî militâri. O cortézzo arivòu ch’o l’êa a Pâxo o l’êa saluòu da-e goàrdie in àrmi. L’Abòu, lasciòu o «Confêugo» into cortî, o se prezentâva a-o Dûxe e con fâ conpîo o dîva e paròlle da çeimònia: «Bén trovòu Mesê ro Dûxe». Alôa o Dûxe o rispondéiva: «Bén vegnûo Mesê l’Abòu»[1]. L’Abòu, méntre o l’öfrîva a-o Dûxe ’n màsso de fiôri, o ghe aogurâva e Bónn-e Fèste e o ghe riferîva in scê condiçioìn da seu valàdda. O Dûxe o ringraçiâva e o ghe dâva ’n bigétto do Bànco de Sàn Zòrzo da 100 lîe (che alôa êan dinæ) e dopo quésto o cortézzo o se desfâva. De néutte o Dûxe e i Colêgi chinâvan a dâ fêugo a-o çéppo d’öféuggio (o «Confêugo») e pöi ghe caciâvan adòsso ’n vâzo de vìn, sùcou e confetûe e coscì a çeimònia a finîva. Quànde o çéppo o vegnîva açéizo o l’êa prezénte l’arçivéscovo ascì, ch’o parteçipâva pöi a-a çénn-a öfèrta dò-u Dûxe a Pâxo. O pòpolo o pensâva che o gròsso çéppo bruxòu o fîse sâcro: pe quésto ògnidùn o se dâva da fâ pe pigiâsene ’n tisón, ch’o vegnîva pöi alugòu a-o segûo pensàndo ch’o l’æse di poei màgichi. O dexidêio d’avéi unn-a de quéste brâxe o l’êa coscì fòrte che a Repùblica a l’à dovûo êse lê a dâle a-i çitadìn un pö p-éun de mòddo che no se fésan mâ.

Ma o «Confêugo» o se fa ànche a-a giornâ d’ancheu. Doppo ben 127 anni l’asociaçion zenéize «A Compagna» a stabilìsce de consegnâ o «Confêugo» a-o prìmmo çitadìn de Zêna. O 24 de dexénbre do 1923 ’na piànta d’öféuggio adórna de frexétti rósci e giànchi a vêgne soleneménte consegnâ a-o scìndico senatô Federîco Rìcci. Quésta çeimònia, «con grànde partecipaçión do pòpolo» a l’é ànche a mêgio öcaxón pe rinovâ i rapòrti che dêvan êse tegnûi tra l’aministraçión comunâle, o scìndico e i çitadìn. O l’é o moménto into quæ vêgnan scioæ tùtti i «mogógni» in scî problêmi da çitæ che no són stæti risòlti e vêgnan dæti i aregòrdi, con l’aogùrio e a sperànsa che o scìndico e l’aministraçión comunâle ne têgnan cónto. L’ùrtima çeimònia prìmma da goæra a l’é stæta quélla do dexénbre do 1937. «O Confêugo» o saiâ repigiòu chinz’ànni dòppo, con ’na vìxita aogurâle a-o scìndico Vittorio Pertusio. Dò-u 1952, a çeimònia a contìnoa de ànno in ànno de lóngo con l’òfèrta de l’öféuggio conpletâ, dò-u 1974 in avànti, da-o «tóndo de Natâle»: in tóndo de ceràmica decoròu a màn segóndo a tradiçión artìstica lìgure. Dò-u 1998 o sàbbo prìmma do giórno de Natâle a çeimònia a vén fæta in Pâxo dôve se brûxa ascì ’n scimbòlico çéppo d’öféuggio.

E rimme do Cavallo[modìfica | modìfica wikitèsto]

O Cavallo inte so rimme o scriveiva da Zanin-a:

E ciù viva a me pâ che n’è ro fœugo;
E ciù rossa a me pâ che ra composta;
E ciù bella a me pâ che ro confœugo.[2]

Nòtte[modìfica | modìfica wikitèsto]

  1. A-a giornâ d'ancheu, dovesse apresentâsene l'öcaxón, se porriæ fâ ascì a concordansa a-o feminin, dixendo:
    «Bén trovâ Madònna ra Duxéssa» e
    «Bén vegnûa Madònna ra Badéssa»
  2. Giangiacomo Cavallo - Ra çittara zeneize - Rime Servili - III - 1636
Wikimedàggia
Questa a l'é 'na vôxe in vedrinn-a, identificâ comme unn-a de mêgio vôxe creæ da-a comunitæ.
A l'é stæta riconosciûa coscì o giórno — vanni a-a segnalaçión.
Naturalménte tùtte e modìffiche sugeriménti pe megioâ o travaggio són bén acetæ.

Segnalaçioìn  ·  Critêi de amisción  ·  Vôxe in vedrinn-a in âtre léngoe  ·  Vôxe in vedrinn-a in âtre léngoe sénsa equivalénte in sce lij.wiki